معرفی:

رشته رادیولوژی، که به‌عنوان پرتوشناسی نیز شناخته می‌شود، شاخه‌ای از علوم پایه پزشکی است که به مطالعه و به‌کارگیری فناوری‌های تصویربرداری با استفاده از تابش و اشعه ایکس برای تشخیص بیماری‌ها می‌پردازد. این رشته برای نخستین بار در میدان جنگ به‌منظور تصویربرداری از سربازان زخمی مورد استفاده قرار گرفت. انواع مختلفی از فناوری‌های تصویربرداری در رادیولوژی وجود دارد، از جمله رادیوگرافی ساده، آنژیوگرافی، سی‌تی‌اسکن و MRI.تکنسین رادیولوژی (کارشناس پرتوشناسی) با استفاده از این فناوری‌ها، از قسمت‌های مختلف بدن بیمار مطابق با دستور پزشک معالج تصویربرداری می‌کند. در هر مرکز تصویربرداری، پزشک متخصص رادیولوژیست حضور دارد که وظیفه تشخیص بیماری‌ها و شکستگی‌ها را بر عهده دارد. تکنسین رادیولوژی باید مهارت‌های ارتباطی خوبی داشته باشد و پیش از تصویربرداری، اطلاعات و راهنمایی‌های لازم را به بیماران ارائه دهد. (آشنایی با تجهیزات و دستگاه‌های رادیوگرافی و رعایت اصول ایمنی در برابر اشعه نیز از الزامات این شغل است.)ساعت کاری تکنسین رادیولوژی معمولاً به‌صورت تمام‌وقت است و ممکن است شامل نوبت‌های شب و روزهای تعطیل نیز باشد. محل کار او شامل بیمارستان‌ها، درمانگاه‌ها و مراکز رادیولوژی و تصویربرداری است.

ادامه تحصیل :

●کاردانی

●کارشناسی

●کارشناسی ارشد

●دکتریگرایش‌های ادامه تحصیلبسته به دانشگاه این موارد باشند:فناوری تصویربرداری پزشکی_رادیولوژی تشخیصی رادیوتراپی _پزشکی هسته‌ای_MRI_CT Scan_ماموگرافی_سونوگرافی در برخی مسیرها_فیزیک پزشکی (برای مسیرهای مرتبط، بیشتر از سمت علوم پایه و فیزیک پزشکی)

وظایف :

●آماده‌سازی بیمار برای تصویربرداری

●توضیح روند کار

●بررسی وضعیت بیمار

●رعایت نکات ایمنی انجام تصویربرداری

●گرفتن عکس‌های رادیولوژی

●انجام سی‌تی‌اسکن، MRI یا سایر روش‌ها طبق دستور پزشک تنظیم دستگاه‌ها

●انتخاب تنظیمات مناسب

●کنترل کیفیت تصاویر

●جلوگیری از خطا در تصویرگیری

●رعایت ایمنی پرتویی

●محافظت از بیمار و خود

●استفاده از شیلد و تجهیزات حفاظتی

●کاهش دوز اشعه تا حد امکان

●کمک به تشخیص پزشک

●تهیه تصاویر واضح و استاندارد

●در برخی مراکز، همکاری

●در تفسیر اولیه و آماده‌سازی گزارش_مراقبت از تجهیزات

●نگهداری و کنترل دستگاه‌ها

●گزارش خرابی یا اشکال فنی

●ثبت اطلاعات بیمار

●وارد کردن مشخصات

●ثبت نوع تصویربرداری و پرونده

تیپ شخصیتی مناسب:

●دقیق و منظم باشند

●مسئولیت‌پذیر باشند

●علاقه به کار با دستگاه و تکنولوژی داشته باشند

●صبور باشند

●آرامش خود را در محیط درمانی حفظ کنند

●دقت دیداری و توجه به جزئیات خوبی داشته باشند

●توانایی ارتباط مناسب با بیمار را داشته باشند

●به علوم پایه، زیست و فیزیک علاقه‌مند باشند

●اگر کسی از کارهای فنی، تصویری و دقیق خوشش بیاید، معمولاً در رادیولوژی موفق‌تر می‌شود.

آینده شغلی:

آینده شغلی این رشته معمولاً خوب و کاربردی است، چون تقریباً همه بیمارستان‌ها و مراکز درمانی به خدمات تصویربرداری نیاز دارند.محل‌های کار:

■بیمارستان‌های دولتی

■بیمارستان‌های خصوصی

■مراکز تصویربرداری

■کلینیک‌های تخصصی

■مراکز MRI و CT Scan

■مراکز ماموگرافی

■مراکز رادیوتراپی

■مراکز پزشکی هسته‌ای

■برخی مراکز تحقیقاتی و آموزشی

■امکان پیشرفت

■کار در بخش‌های تخصصی‌تر

■مسئول فنی شدن

■ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر

■تدریس یا پژوهش

■کار در مراکز مجهزتر با درآمد بهتر

تعداد واحدها:

●کارشناسی: حدود 130 تا 140 واحد

●کارشناسی ارشد: بسته به گرایش، حدود 30 تا 40 واحد دروس آموزشی و پژوهشی

●کاردانی/کارشناسی ناپیوسته: ممکن است ساختار متفاوتی داشته باشدمدت تحصیل

●کارشناسی: معمولاً 4 سال

●در صورت مسیر کاردانی + ناپیوسته، مجموعاً ممکن است کمی بیشتر طول بکشد

مزایا و معایب :

مزایای رشته رادیولوژی:

1.بازار کار نسبتاً خوب

2.کار تخصصی و تکنولوژیک

3.نقش مهم در تشخیص بیماری‌ها

4.محیط کاری تمیزتر از بعضی رشته‌های درمانی

5.فرصت ادامه تحصیل و تخصصی‌تر شدن

6.ارتباط مستقیم با فناوری‌های روز

7.در برخی مراکز، درآمد مناسب

معایب رشته رادیولوژی:

1.مواجهه با اشعه و خطرات پرتویی

2.البته با رعایت اصول ایمنی، این خطر تا حد زیادی کنترل می‌شود

3.نیاز به دقت بسیار بالا

4.خطا در تنظیم دستگاه یا زاویه تصویر می‌تواند مشکل‌ساز شود

5.ایستادن طولانی و کار شیفتی

6.مخصوصاً در بیمارستان‌ها و مراکز شبانه‌روزی

7.فشار روحی

8.گاهی با بیماران بدحال یا اورژانسی سروکار دارد

9.نیاز به یادگیری مداوم

10.دستگاه‌ها و تکنیک‌ها دائماً به‌روز می‌شوند

11.وابستگی به تجهیزات